toplumuzca hep yanlış anlaşılan, her siyah giyinen gördüğünde -aha kedici bunlar-denilen... ama alakası olmayan, üniversitelerde sürekli soru sorduğu için tepki gören(!) veya gördürülen, birşeylere karşı diye hep sindirilmeye çalışılan düşüncelerinde özgür ama hiç saygı duyulmayan düşünce biçimi anarşizm.
buyrun!

*bu düşünceyi mağdur gibi gösterdiğimin farkındayım fakat, çoğu düşünce sistemini burada tartışa da bilirm. bilginize.

anarşistlerin hiç birşeyle ilgilenmediklerini sanırdım ben.devlet (zaten amaç devlet düşmanlığı),din,siyaset vs vs..hiçbirşeyi ve kimseyi (tek tek bireyleri dahi) dikkate almayan ve umursamaz yaşayan bu kişiler yada düşünce biçimi için siz canı gönülden fransa karşıtları hakkatten neler diyeceksiniz bende merak ediorum..pardon, öle yaa bi çoğunuz anarşistsinizdir şimdi...

anarşizm...bazı şeylere karşı çıkmanın içte yarattığı asilik duygusu...dışa vurduğu zaman zararlar verilebiliyor...herkesin karşıt olduğu şeyler vardır...ama biraz daha sakin olmak gerek...düşünsenize kendi fikirlerini anlatmak için ya da kabul ettirmek uğruna kimseyi dinlemeyen birini...demokratiklik bunun neresinde? tabii bazı şeyler bazen dayanılmaz hatta bizi delirtecek boyutta oluyor ama bunu ser bir şekilde dile getirmek ya da sert davranmak yanlış olur bence...burada devreye hümanistlik giriyor belki...insanları sevmek...her düşünceye saygı duymak...ya herşeyin çoğu zarar...

Bir zamanlar kapıldğım bir düşünce sistemi taki uyanana kadar.

anarşizm...bazı şeylere karşı çıkmanın içte yarattığı asilik duygusu...dışa vurduğu zaman zararlar verilebiliyor...herkesin karşıt olduğu şeyler vardır...ama biraz daha sakin olmak gerek...düşünsenize kendi fikirlerini anlatmak için ya da kabul ettirmek uğruna kimseyi dinlemeyen birini...demokratiklik bunun neresinde? tabii bazı şeyler bazen dayanılmaz hatta bizi delirtecek boyutta oluyor ama bunu ser bir şekilde dile getirmek ya da sert davranmak yanlış olur bence...burada devreye hümanistlik giriyor belki...insanları sevmek...her düşünceye saygı duymak...ya herşeyin çoğu zarar...


güzel özetledin basın sözcüsü..harfiyen katılıyorum sana.elbette herkes herşeyi kabullenmek zorunda değil,sonuçta asilik insanoğlunun genlerinde var..ama gerektiği kadar ve gerektiği yerde asi olmalısın.kimseye zarar vermeden.önceliklede kendine..hümanizm en güzeli...

anlamı belkı kuçuktu ama ınsanlarımız buyltmek istedi ve sevdi.simdi bir anarşist herseyden uzak tek bildiği nasıl kaş göz patlattığı.özgür düşünce ki b*ku cıkmış bir düşünce.(haa bu arada o anarşist converslerden de nefret ediorum)

bilene sozum yokta...bilmeyen genclerimizin dikkat cekip tarz yapmak amacli savunduklarini soylemelerine tahammul edemedigim, zaman zaman bir hayal oldugunu dusundugum...
birey kurtulmadikca yiginlarin kurtarilmasinin imkansiz oldugunu savunan ve buna gore
temelleri humanizm, hayat, adalet, ozgur dusunce... ye dayali olan felsefi gorus, dusunce sistemi...

of... bitti

anarsi ve anomi yi karistirmamak gerek... anarsi insanlarin bir devlet yönetimi altina olmamalari yani hiyerarsisiz bir sistemde hakca uyumlu bir düzen icerisinde yasamalari demektir dolayisiyla bu sistemde bir düzen mevcuttur. bunun aksine anomi de temelli bir kaos ve tüm degerlerin anlam kaybettigi bir durum hakimdir.

boşver yaa,banyo bile yapmaya gerek görmeyen insanlar topluluğunun öğretii işte...

bana kapitalizm in resmini yap deseler bunun gibi birşey yapardım herhalde , çok güzel bir resim olmuş. tek başına çok şey anlatmış..

anarşizm , faydalı olabilecek yanları , çok zararlı da olabilecek yanlarıyla anlaması ve gerçekten savunup savunulmaması gerektiği fikrine sahip olunması da olgunluk, kültür, birikim gerektiren zor bir konudur.

eğer sadece baskıcı ve birilerini koruyup geneli sömüren sistemlerin yıkılması anlamında düşünülürse burjuvazi kökenli olmayan herkes tarafından da desteklenebilir belki
ama -dayatılan değil , gerçek anlamıyla - din , aile , eğitim , evlilik gibi temel kurumları yıkmaya çalışan, devlet sistemlerini devre dışı bırakıp kaos yönetimini yücelten bir sistem olarak bakılırsa da aklı selim insanların desteklemesinin pek mümkün görünmediği bir yıkıcılık düşüncesi olarak görülebilir..

temeli yıkıma dayanan hiç bir düşüncenin ne bireye ne topluma ne dünyaya yarar sağlayacağına asla inanmıyorum.

bence değiştirilmesi gereken , ya da aşırı derecede bozulup bırakılması gerekenler faydalı olanlarla değiştirilmeli , korunması gerekenler ( aile bağlılığı gibi ) korunmalıdır.

anarşi ye ilk bahsettiğim şekilde yaklaşılırsa hepimizin içinde belki de en çok benim içimde anarşist bir yan vardır . fidel castro da da vardır , bakkal hamdi amca da da vardır belki..

ama sonunu düşünmeden yıkma düşünceleri dipsiz bir uçuruma yuvarlanmaya gönüllü olmak olur bence.

ilk önce konuyu acana tskkurler..
diger kitlenen konudaki kapitalizm in ifade edilişi de süperdi..
anarşizm..her konuda her türlü otoriteyi reddetmek zaten anarşizm i ayırınca da 'yöneticiye gerek olmayan yönetim' cıkıyo ..anarşizm de herkes alınan karardan etkilendigi ölcüde söz sahibi olmak ister,,özyönetim isterler..etkileşim gönüllüdür ve özgürdür..böylece üretim ve yapı olusur..iyi de olusur..birey tembel olmas istedigi yönde gönlünce ilerleyen kimsenin olmayacagı gibi..
olması gereken bişey ama zor da görünen bişey malesef..

yaf bi de böyle bir kavgada falan insanların cıkıp bilip bilmeden 'aa anarşist e baq' demeleri yok mu !! keske anarsizm i bilseler ya da onu bilmeseler de kapitalizm in altında ezildiklerini bilseler..yazık..

herkesin hakkında sölicek bişileri olduğu geniş kapsamlı addetdikleri bi kavram. yaşam tarzı derler terrörizm derler isyan derler baskıya karşı çıkmak derler ütopya derler hastasıyım derler insanların dilllerine geldiği gibi kullandıkları ama hakkında hiçbişi bilmedikleri bazılarının istediğini özgürce yapmak sandığı anarşizm bence sadece sevgi ve fedakarlıktır,diğer söylenenler ise bunun sonucunda kaçınılmaz oluşumlardır aynı acıkınca yemek yemek gibi içinde biraz doğal sevgi ve fedakarlık duyguları varsa acıkırsın yemek yersin hazmedemiosan isyan edersin kusamıosan şiddet kullanırsın.anarşizm özgürlükse herkes onun tanımını yapmakta özgür ama her yapılan açıklama iki kelimeye çıkar:sevgi fedakarlık işte bu yüzden anarşizm sağlıktır,anarşizm güzel bi müzik dinlerken içine dolan tarifsiz mutluluktur,anarşizm yolda yürürken suratında beliren anlamsız gülümsemedir,birine sarılıp salya sümük ağlamaktır.yoldur ağaçtır yapraktır deridir...senin sonsuzluğundur senin anarşin...kısaca anarşi sensindir, senindir.başka kimsenin diil sadece senin..

ahlakı,dini,devleti..tanımamayıp insanları sürüden ayıralım diyerek üstün insanı da yaratmaya çalışmıştır..iyi hoş ama zayıfların ezildiği veyeri olmayan bi dünya gibi birşey haline gelmiştir..içinde biraz olduğunu söleyen var ise da aşırıya gidilmemelidir bence..

AnarŞİzm Hep YanliŞ TanitilmiŞtir. Hatta GÖrÜŞ AyriliĞina DÜŞtÜĞÜnÜz İnsanlar Arasinda Bastirilmak Duygusuyla Sİzİ TerÖrİst Olarak Bİle Sifatlandirilabİlmenİze Sebeb Veren DÜŞÜncemİz!!!!!!!!!

anarşizm kendımızı bılmez yönümüz için ıyı bır kılıf...

Sosyalizmin hükümetsiz sistemi [olan] anarşizmin ikili bir kökeni vardır. Özellikle ikinci yarısında olmak üzere, 19. yüzyılı ekonomik ve siyasi alanlarında tanımlayan iki düşünce hareketinden gelişmiştir. tüm sosyalistlerle ortak olarak anarşistler toprak, sermaye ve makinalar üzerindeki özel mülkiyetin zamanını doldurduğunu; yani [artık] ortadan kalkmaya mahkum olduğunu; ve üretim için gerekli olan tüm şeylerin toplumun ortak mülkiyetinde olması gerektiğini ve [böyle] olacağını, ve [bunların] refahın üreticilerince ortaklaşa yönetileceklerini savunurlar. ve siyasi radikalizmin ilerici temsilcilerinin çoğu ile ortak olarak [anarşistler], toplumun ideal siyasi örgütlenmesinin hükümetin fonksiyonlarının en aza indirgendiği; ve sayısız çeşitlilikteki bütün insan gereksinimlerini sağlamak amacıyla --özgürce-- oluşturulmuş özgür grup ve federasyonlar yardımıyla [vasıtasıyla], bireyin insiyatifte bulunma ve faal olma hürriyetini tam anlamıyla eline geçirdiği bir durumda [olabileceğini] savunmaktadırlar.
sosyalizm bağlamında, anarşistlerin çoğu onun nihai sonucuna ulaşırlar; yani ücret-sisteminin tamamen yadsınmasına ve komünizme. siyasi örgütlenmeye referans olarak ise, radikal programın yukarıda bahsedilen kısmını daha da geliştirerek, hükümet işlevlerinin sıfıra indirgenmesinin --yani, hükümetsiz bir topluma, anarşiye-- toplumun nihai hedefi olduğu sonucuna ulaşırlar. bunun da ötesinde anarşistler toplumsal ve siyasi örgütlenme ideali böyleyken, bunun gelecek yüzyıllara ertelenmemesi gerektiğini savunurlar. toplumsal örgütlenmemizde, sadece yukarıda [bahsedilen] ikili idealle uyumlu ve ona yakınlaşmayı sağlayacak olan değişiklikler yaşama şansı bulacaktır ve ortak refaha faydası olacaktır.
anarşist düşünür tarafından izlenen yönteme gelince, ütopistler tarafından izlenenden tamamı ile farklıdır. anarşist düşünür, kendi görüşüne göre insanlığın en büyük mutluluğunu gerçekleştirmenin en iyi koşullarını oluştururken, ("doğal haklar", devletin görevleri" ve benzeri) metafiziksel kavramlara başvurmaz. aksine anarşist düşünür modern evrim felsefesinin yolunu takip eder. Şimdiki ve geçmişteki insan toplumlarını inceler; ve ne bir bütün olarak ne de ayrı ayrı bireyler olarak, onlara sahip olmadıkları üstün nitelikler atfetmeden; toplumu, bireylerin arzularıyla türlerin refahı için [gerekli] işbirliğini en iyi şekilde biraraya getirmenin [uyumlandırmanın] yollarını bulmaya çalışan organizmaların bir bütünü olarak değerlendirir. [anarşist düşünür] toplumu inceleyerek, [toplumun] geçmişteki ve bugünkü eğilimlerini, giderek çoğalan entelektüel ve ekonomik gereksinimlerini ortaya çıkarmaya çalışır; ve idealinde yanlızca evrimin hangi yönde gittiğine işaret eder. [anarşist düşünür], insan bütünlerinin gerçek arzu ve eğilimleriyle, bu eğilimlerin gerçekleşmesini engelleyen kazaları (bilgi noksanlığı, göçler, savaşlar, fetihler) birbirinden ayırt eder. ve çoğu kez bilinçsizce olsa da, tarihimiz boyunca [ortaya çıkan] en mühim iki eğilimin şunlar olduğu sonucuna varır: ilk olarak, en sonunda farklı bireylerin ortak üretim sürecindeki paylarını birbirinden ayırt etmenin imkansız hale geleceği, bütün zenginliklerin üretimi için [kullanılan] emeğin bütünleşmesine doğru olan eğilim; ve ikinci olarak, hem kendisi hem de genelde toplum için faydalı olan tüm amaçlarının ilerlemesinde bireyin azami özgürlüğüne [ulaşma] eğilimi. böylece anarşistin ideali, evrimin bir sonraki aşaması olarak tasarladığı şeylerin basit bir toplaması [haline gelir]. bu artık bir inanç sorunu değildir; bilimsel bir tartışmanın sorunudur.
aslında, bu yüzyılın en önde gelen özelliklerinden birisi sosyalizmin büyümesi ve sosyalist görüşlerin emekçi sınıflar arasında hızla yayılmasıdır. başka türlü nasıl olabilirdi ki? sonuçta en umutlu [iyimser] beklentilerin ötesine geçen bir refah birikimine yol açan, üretim güçlerimizin benzersiz ani bir artışına şahitlik yaptık. ama ücret sistemimiz nedeniyle, --bilim adamlarının, yöneticilerin ve emekçilerin ortak çabalarının sonucu olan-- refahtaki bu artış; büyük kısmı emekçiler üzerine düşmek üzere, büyük bir çoğunluk için sefaleti ve tüm herkes için yaşama [hayatta kalma] belirsizliğini çoğaltırken, refahın ise daha önce eşi benzeri görülmemiş bir şekilde sermaye sahiplerinin ellerinde birikmesine yol açtı. durmaksızın iş arayan niteliksiz işçiler, hiç işitilmemiş bir sefaletin eşiğinde bulunuyor. ve sürekli ve kaçınılmaz olan endüstrideki dalgalanmalar ve sermayenin kaprisleri sonucunda, devamlı olarak kovulma tehdidi altında kalan en iyi ücretli zanaatkarlar ve nitelikli işçi emeği bile, niteliksiz bir dilencinin [muhtaç olan, sefalet içinde yaşayan, ing. pauper] koşullarına indirgendi.
İnsan emeğinin ürününü şatafatlı ve boş lüks şeyler için çarçur eden modern bir milyonerle, sefil ve güvenli olmayan bir varoluşa mahkum edilen bir dilenci arasındaki uçurum bizzat toplumun birliğini --[toplumsal] yaşamın uyumunu-- parçalayacak ve onun ileriye doğru gelişme sürecini tehlikeye düşürecek şekilde giderek genişlemektedir.
aynı zamanda, işçiler modern endüstrinin refah üretici gücünün, refah üretiminde emek tarafından oynanan rolün, kendi örgütlenme kapasitelerinin daha fazla farkına vardıkça, [işçiler] toplumun bu şekilde iki sınıfa bölünmesine sabırla katlanmaya giderek daha az meyilli oluyorlar. toplulukta yer alan tüm sınıflar gibi, oransal olarak [işçiler de] kamusal işlere daha canlı bir katılım gösteriyorlar ve bilgi kitleler arasında yayılıyor, eşitliğe olan özlemleri giderek güçleniyor; ve yeniden toplumsal yapılanma talepleri daha sesli bir hale geliyor. artık daha fazla gözardı edilemezler. İşçi ürettiği zenginlikten kendi payına düşeni istiyor; o üretimin idaresinden kendi payına düşeni istiyor; ve o yanlızca bir miktar ek refah [ing. well-being] istememekte, aynı zamanda bilim ve sanatın yüksek eğlencesinden de tüm haklarını talep etmektedir. daha önce yanlızca toplumsal reformcular tarafından dile getirilen bu talepler, bugün artık fabrikalarda ve tarlalarda çalışan, gün ve gün büyüyen bir azınlık tarafından yapılmaktadır. ve böylece bizzat ayrıcalıklı sınıfların kendi içinde gün ve gün artan bir destek bulan [bu talepler], adalet duygularına da uyum sağlar. sosyalizm böylece ondokuzuncu yüzyılın düşüncesi haline gelir; ve ne baskı ne de sahte-reformlar onun büyümesini engelleyemez.
siyasi hakların çalışan sınıflara da sağlanmasına tabii ki fazlasıyla iyileşme umudu bağlanmıştır. ama ekonomik ilişkilerdeki ilgili [karşılık gelen] değişimlerle desteklenmeyen bu tavizlerin aldatmaca olduğu kanıtlanmıştır. bunlar işçi insanların büyük bir kısmının maddi koşullarını iyileştirmemiştir. bu nedenle sosyalizmin düsturu [şudur]: "siyasi özgürlüğün yegane güvenilir temeli olması nedeniyle ekonomik özgürlük". ve bugünkü ücret sistemi tüm kötü sonuçlarıyla birlikte değiştirilmeden kaldıkça, sosyalist düstur işçi insanlara esin kaynağı olmaya devam edecektir. sosyalizm programını gerçekleştirene kadar büyümeye devam edecektir.

Üşenmeyen okusun:)

Anarşizm yanlış kavramlarla kuşatılmış bir siyasal felsefedir. Bunun temel nedeni ise anarşizmin gerçekten de basit sloganlarla ve parti çizgileri ile ifade edilemeyen farklı bir düşünüş tarzına sahip olmasıdır. :/ Gerçekten de 10 anarşistten anarşizmi tanımlamalarını istersiniz, büyük bir ihtimalle 10 farklı cevap alırsınız. Anarşizm siyasi bir felsefe olmanın ötesinde; siyasi, pragmatik ve kişisel yanları kucaklamış bir yaşam tarzıdır:S

zayıf bir milleti korkutma yöntemidir anarşizm

boşver yaa,banyo bile yapmaya gerek görmeyen insanlar topluluğunun öğretii işte...

bence böle seyler denmemeli yanlıs anlama ama bence her görüse saygı duyulmalı eğer böle bisey senin görüsüne söylense bu kisileri elestirme hakkın olmazdı dimi ama =)
burda sana inat olsun die söylediğimi sanma lütfen olurmu :smile:

bende anarsizme pek sıcak değilim yani asırı yönleri cok fazla ii yönleride var tabi ama herseyin fazlası zarar kısacası Anarşizm toplumun devletsiz olarak tasarlandığı yaşam ve yönetim ilkesine veya kuramına verilen addır. ayrıca 10 kisiye sorsan 10 farklı cevap verir demis arkadasımızın biri bence sen onları anarsist sanıp sordun galiba gercek benimseyenlere sorsan eminim aynı cevapları bulurdun.

...senin sonsuzluğundur senin anarşin...kısaca anarşi sensindir, senindir.başka kimsenin diil sadece senin..
süper acıklamıssın yani

boşver yaa,banyo bile yapmaya gerek görmeyen insanlar topluluğunun öğretii işte...
insanların dış görünüşlerinden değil..bir ideolojiden bahsediyoruz

ayrıca bir tek anarşizmde değil bütün ideolojilerin temelinde yıkım vardır..yıkıp tekrar yapmak..sosyalistler ilk önce yıkıp geçiş döneminden sonra sosyalizmş kuracaklardır..sonra tekrar yıkar ama bu kez endi kurduğu düzeni yıkar..komünizme geçer..bu olaydada iç çatışmalar yaşanır..anarşizmde yıkımsa tam bir yıkımdır..yıkılacakmı?evet hemen şimdi..
hangisinin daha mantıklı olduğu ise tartışılır

yıkılacak olan nedir ?!

İnsan zekasının anlayabileceği var olan en güzel en muhteşem en kusursuz felsefe anarşizmdir.Anarşi=kaos değildir.Anarşi yanlıs olan herşeye karşıdır.kapitilizm sömürgecilik,eşitsizlik bunların basındadır.Hakkında sayfalarca yazınabilir ama temel olarak insan üstünde hiç bir kurum hiç bi baskcı devlet yasa olmamalıdır.İnsanı sadece ve sadece vicdan yönetmelidir.Devlet egemen sınıfın çıkarlarını korumakla görevlendirilmiş gereksiz bir kurumdur.

anarşizm çok yanlıs algılanıyor.(özellikle devlet organları tarafından).ortalıgı yakıp yıkan sevgiden yoksun terör estiren bi düşünce olarak lanse ediliyor.Anarşizm kesinlikle savasa karsıdır.Silahlanmaya karsıdır.Anti militaristtir.silah denilen şey hem suc aracı olmakta hem yasa uygulatıcı olmakta

e anarşizm özgürlük ister ülkede özgürlük yokmu.
anayasa zaten bize özgürlük sağlıyor demek aptallıktır.günümüzde özgürlüğün ö sü bile yok bence.işci işsiz aç bi insan özgürmüdür.kitapran yoksun kültürden yoksun,alfabesiz bir insan özgürmüdür.tek derdi karın toklugu olan,yılın 52 haftasında calısan,tatilden yoksun yetenekli olupda yeteneğini geliştiremeyen özgürmdür.
böyle bi rejim belki yüzyıllar sonra belki hiç olmıcak sadece ütopya olarak kalıcak belki ama bunun düşünü kurmak bile harika

yıkılacak olan nedir ?!
yıkılacak olan sistemdir tabiki ne olmasını bekliyorsun?

sahildeki kumdan kaleleri bekliyordum ben
korkmuştum bir an..

dalga geçmek içinmi soru soruyorsun peki?ben şişeleri devirmeyi düşünüyordum

evet . o yüzden soru soruyorum. ders mi lazımdı ?!!..

kavga etmek çözümmü sence?

kavga? burası kavga etme yeri mi. kavgayı hiç sevmem ki ben zaten. ama savaş.. o başkadır, hiç bitmez. uyurken de devam eder, farklı boyutlarda da sürer ...

değil tabiki..yukarıdaki sorduğun sorunun mantığını anlayamadım.eğer açıklarsan konuşuruz tartışırız..bilgileri paylaşırız

gecenin 4 ünde tutupta bu konuları tartışacak değilim tabii, birazdan yatarım zaten
ama gerçekçi düşündüğünde pratiğin konuşmak gibi kolay olmadığını herkes biliyor elbet. ve asla yıkılamayacak olan bazı şeylerin olduğunu. ütopya lar üzerine mi gerçek üzerine mi konuştuğumuz önemli nokta aslında.

when the music s over dinlerken benim kadar içten 'we want the world and we want it.. now!' söyleyen kişi belki de yoktur ama farklı yollar var. yapıcı teoriler her zaman yıkıcılardan daha gerçekçi ve yararlı olacaktır. ben yıkmadan değişimden yanayım.sanatla , kültürle , tarih bilgisi-bilinciyle vb. içsel ve toplumsal aydınlanma. bunu zor kullanarak gerçekleştiremezsin
temel kurumları yıkamayacağın gibi. .... daha fazlasına -bu saatte- gerek yok

bu da senn düşüncen..bende birazzdan yatarım zaten.değişim bir yere kadar gelebilir..haklısın yıkmak çözüm değil ama değişim dediğini kaldıramayack devlet sana saldırır sende yıkmak zorunda kalırsın..biliyorum kaos ortamında gerçekten sanat,kültür vb neredeyse yok olma noktasına gelecektir..geldide..
bizim elimizden gelecek olan ilk önce seninde dediğin gibi direkt olarak karşısında olduğumuz sistemi zorla değiştirmeye çalışmak gibi bir saçmalığa gitmeyeceğiz.ilk önce insanlar bilinçlendirilmeli..yapılacak olan değişikliğin ne olduğunu insanlara aşılanmalı..sisteme direkt karşı olmak fayda getirmez..
sonra devam ederiz.iyi geceler

bilene sozum yokta...bilmeyen genclerimizin dikkat cekip tarz yapmak amacli savunduklarini soylemelerine tahammul edemedigim, zaman zaman bir hayal oldugunu dusundugum...
birey kurtulmadikca yiginlarin kurtarilmasinin imkansiz oldugunu savunan ve buna gore
temelleri humanizm, hayat, adalet, ozgur dusunce... ye dayali olan felsefi gorus, dusunce sistemi...

of... bitti
katılıyorum...

anarşizm...bazı şeylere karşı çıkmanın içte yarattığı asilik duygusu...dışa vurduğu zaman zararlar verilebiliyor...herkesin karşıt olduğu şeyler vardır...ama biraz daha sakin olmak gerek...düşünsenize kendi fikirlerini anlatmak için ya da kabul ettirmek uğruna kimseyi dinlemeyen birini...demokratiklik bunun neresinde? tabii bazı şeyler bazen dayanılmaz hatta bizi delirtecek boyutta oluyor ama bunu ser bir şekilde dile getirmek ya da sert davranmak yanlış olur bence...burada devreye hümanistlik giriyor belki...insanları sevmek...her düşünceye saygı duymak...ya herşeyin çoğu zarar...
aynen katılıyorum......!!!!